طمع گر کند خصم بر کشورم

طمع گر کند خصم بر کشورم
و یا طعنه آرد به این میهنم

بجوشد به رگ خون ایرانی ام
ز نسل کوروشم، اهورائی ام

سر اهرمن را بکوبم به سنگ
نیابد ز دستم رهائی خدنگ

نه اهل نزاعم، نه خواهان جنگ
ولی خصم خواهد، ببارم چو سنگ

بکوبم همه خصم ایران زمین
نماند به دنیا ، نه ظلم و نه کین

سلاحم چو قرآن، دعا جوشنم
هجوم آورم ، چونکه روئین تنم

زنم بر زمین جملگی خصم را
به دوزخ کشم جمله بد رسم را

توانم ز یزدان و قوت ز او ست
هر آن دوست خواهد همانا نکو ست