ﮔﯿﺴﻮ ﺣﻨﺎﯾﯽ ﻣﻦ

ﮔﯿﺴﻮ ﺣﻨﺎﯾﯽ ﻣﻦ
ﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﻓﺮﯾﺎﺩ
ﻭ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺖ ﮔﺮﺩﺑﺎﺩ
ﺁﻩ ﺍﯼ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﮔﯿﺴﻮ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺑﺮﻭﯾﺪ
ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﺳﺮﺩ ﺧﺎﮎ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ
ﺍﺯ ﺧﺎﮎ ﻣﻦ ﺑﺮﻭﯾﯽ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻡ
ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﺳﺮﺥ ﺯﺍﺩﻥ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻭﺍﺭ ﺳﺒﺰ ﺷﮑﻔﺘﻦ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻭﯾﺮﺍﻥ ﮐﻨﺪ ﺳﮑﻮﺕ ﺳﺘﺮﻭﻥ ﺭﺍ