نبودنت

نبودنت
خواب را
از چشم پنجره ها ربوده
و تمام شبها
ابر پوشیده اند
به احترام نگاه منتظرم
باران و
پنجره و
تنهایی
و روحی خیس که خودش را
بر تنم
آونگ شده است