چ سکوت سردی

چ سکوت سردی
چ خلوت پر ازدحامی به پا کرده ای

تو یک نفر ، با دنیا چ کرده ای...

چشمهایت را بسته ای
رو گرفته ای

از چه?

شاید ب یاد می آوری لحظه های شیرین گذشته ت را

ب یاد می آوری عیدها و سفره هایی ک دور و اطرافت شلوغ بود
خسته بودی،از کار و زندگی

اما

برای خندان بودن لب دردانه هایت دَم نمیزدی
دستان پینه بسته ی تو یادآور سرماها و گرماهاییست ک مخلصانه کار کرده ای

چشمانت را بسته ای

یا...

اشک میریزی و قلبت را شکستنه اند

وقتی در یک اتاق کوچک بچه هایت را بزرگ کردی
اشک میریزی ک برای داشتنت یک اتاق کوچک نداشتند?

تو همانی ک آه کشیدنت عرش را میلرزاند...