عشــــــــــــــــــــــــــق،خودش خواهد امد..نمیتوان آن

عشــــــــــــــــــــــــــق،خودش خواهد امد..نمیتوان آن فرار کرد.


عشــــــــــق خودش اهسته اهسته می اید...


در گوشه قلب مهربانت ارام و بی صدا مینشیند..


و تــــــــــــو متوجه اش نخواهی بود...


و بعد ذره ذره قلبت را پر میکند..


کم کم مثل ساقه «مهرگیاه» در تمام جانت می پیچد ...


و ریشه می دواند،


به طوری که بی ان نمیتوانی نفــــــــــــــــــــــــــــــس بکشی.