اینکه بخوایم تنها باشیم یه ترجیح بزرگه

اینکه بخوایم تنها باشیم یه ترجیح بزرگه
بزرگ ازین لحاظ که حداقل ادعای خیلی چیزها رو از خودمون دور میکنیم...
اینکه با مهربونی با کسانی که نزدیک ما هستن رفتار میکنیم دلیل بر ضعف ما نیست...
نمیدونم شاید اینجوری دوست دارن برداشت کنن و یا هرچیز دیگه...
کلا زمونه بدی رو برای خوب بودن های مقطعی انتخاب کردیم...
مراقب این باشیم که عشق خودخواهمون نکنه
مراقب این باشیم که وقتی فهمیدیم همه چیز اونجور که ما میخواسیم نشد حداقل جا نزنیم تا بعد بدهکار خودمون نباشیم...
مراقب باشیم که هرچیز ارزشمندی راحت به دست نمیاد وگرنه راحت از دست میره...
مراقب باشیم که اگه نتونیم همدیگه رو درک کنیم بعدا خودمون رو نمیتونیم ببخشیم...
مراقب باشیم که اگه کسی باهامون مهربون بود از سرِ احتیاجش نیست...
مراقب باشیم که عشق آزار داره وگرنه به هر طپش قلبی عشق نمیگن...
مراقب باشیم که وقتی کسی ازمون کمک خواست بهمون اعتماد کرده,پس نشکنیمش...
مراقب باشیم که آتش تندمون باعث نشه حرف بقیه غیر قابل باور باشه برامون...
مراقب باشیم وقتی به کسی میگیم عزیزم,یعنی حالش رو خوب کنیم,یعنی مسئولیت خیلی کارها به عهده ماست...
مراقب باشیم وقتی کمک میخواهیم نگاه کنیم ببینیم خودمون کمک کننده بودیم آیا؟
مراقب باشیم ارتباط بین دونفر برای اون دو نفره و دوستان و نفرِ سوم های دیگر شاید فقط برای تفریح خودشون از ما تعریف میکنن که نفر دوم رو ازبین ببریم...
مراقب باشیم وقتی عزیزمون در مقابل حرف هامون چیزی نمیگه از ضعفش نیس,شما بذارید پای حس...
مراقب باشیم وقت رفتن هیچکس خوشحال نیست,پس تا هست خوشحالش کنیم...
مراقب باشیم اون چیزی که ما فکر میکنیم درسته دلیل بر درست بودنش نیست... مراقب باشیم تا یروز بتونیم جواب خودمون رو بدیم...
مراقب باشیم که بعضی حرفها بدون زدن باید شنیده شن...
مراقب باشیم خودخواه نشیم
و
مراقب باشیم کاری نکنیم که عزیزترینمون بدون اینکه خداحافظی کنه, بره و ما بمونیم دلخوشیش...
مراقب همدیگه باشیم چون فرصت خیلی خیلی کمه... مراقب باشیم