‌جمعه ها ساکت ترین آدم میشوم، صدایم درنمی آید

‌جمعه ها ساکت ترین آدم میشوم، صدایم درنمی آید
نبودنت درگلویم بغض میشود...
فریاد بیصدای روزهای قبل
جمعه ها ،گناهی ندارند !
غم تو ،
غم نبودنت،
افتاده روی شانه هایِ روزی که از سر سادگی پرت کردن حواس مرا بلد نیست ...
بی حرف زل می زند در چشم هایم .
جمعه ها ،
زمان فرصت طلبی ست
تا غم ته نشین در دلم را ،
گردن عصر های ساده ی دلتنگش بیندازم ...