همه ی بادکنک ها روزی می ترکند .

همه ی بادکنک ها روزی می ترکند .
حقایق و رویاهای زندگی چون بادکنکی است که کودکی در دست گرفته و به دنبال خود می کشد.
کودک با شنیدن صدای ترکیدن بادکنکش به گریه می افتد ،
اما بعد به دنبال بادکنک تازه ای می گردد . زندگی تسلسل بادکنک هاست...!
دیدگاه ها (۴)

مدتهاست با اتوبوس سفر می کنم.اتوبوسحکایت دنیای ما آدم هاستس...

بیا ای مونس جان‌های مستانببین اندیشه و سودای مستانبیا ای میر...

ﺭﯾﺸﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺎﺵ …ﺭﯾـــﺸﻪ ﯼ ﺗﻮ ، ﻓـــــﻬﻢ ﺗﻮﺳﺖ ،ﯾﮏ ﺳﻨﮓ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ...

در ازدحام ِ این همه ظلمت ِ بی عصاچراغِ راهم را از من گرفته ا...

ملکه های لایف اگین به گوگل رفتند! > دنبال یه گروه با رول‌های...

پارت یازدهم پرنسسی ای از جنس ابر می‌می در حالی که با تمامِ ت...

معرفی کتاب

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط