و کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می رسد از یاد نبری شانه

و کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می رسد، از یاد نبری شانه ای در کار نیست
و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی.
زیرا رنج تنهاست و رنجور تنهاتر...

#حمید_سلیمی

#تنهایی #گریه #غم #آغوش #باد
دیدگاه ها (۰)

انتظار پر از رنج است،فراموش کردن هم رنج آور است...اما رنج بل...

‏فراموش کردنِ کَسی مثل این است که شبی فراموش کنی چراغ حیاط پ...

پرندگانی که در قفس به دنیا آمده‌اند، فکر می‌کنند پرواز بیمار...

هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْاین...

میبینمت؛باز هم رو در روی همدیگر قرار گرفتیم. بعد از نگاهی به...

{ 𝐵𝑒𝓉𝓌𝑒𝑒𝓃 𝓉𝑜𝓌 𝓈𝓅𝒶𝒸𝑒𝓈 }𝒫𝒶𝓇𝓉  ¹⁰..داهی : برادرش بلافاصله مرد چ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط