آدمک سلام

آدمک سلام
چقدر تنهایی
حتی این روزها کلاغ ها هم سراغت نمی آیند می گویند دل نداری
اما آنقدر مهربانی که دستهایت همیشه باز است همیشه منتظر مهمانی هستی
من هم تنهام
همنشین می خواهی
دستهایم را باز می کنم و سرم را رو به آسمان درست مقابل تو می ایستم
از خدایم می خواهم جان مرا بگیرد و به تو بدهد
آنگاه تو زنده میشوی و من آدمک
این روزها همه می گویند دل وجود ندارد
دلم را به تو هدیه می دهم
چون تو بهتر از همه عشق را آموختی
مراقب دلم باش
شکستنی ست...