نه تو میمانی و نه اندوه...

نه تو میمانی و نه اندوه...
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم...
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت...
غصه هم میگذرد...
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند...
به تن لحظه خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز.