بی حس بی حسم این شب ها

بی حس بی حسم این شب ها
پراز خالی ام پرازتکرار
پرازبیتفاوتی و ردشدن
توگویی انگارکه نه انگار
شکوفه هامرابه وجدنمی اورند
بهارمنِ بهارنشین را نمیخنداند
هیچ نگاهی یاصدایی
مراازاین خیالِ بی خیالی نمیرهاند
عجب ادم عجیبی شده ام ای روزها
عجب غریب گشته ام وتنها
شوخی نمیکنم ولیک گاهی
دلم برای خندیدن تنگ میشود
گاهی فقط گاهی دلم
برای آن منِ سابق پر میکشد
(الهه ی آتش)
۳۰اردیبهشت۱۳۹۴
۰۰:۲۲