شاید بعد از چند هفته ،

شاید بعد از چند هفته ،
چند ماه یا چند سال ، از شب خسته بشوی ،
از ماه که هر شب بالای دریاچه هایی پر از کشتیِ غرق شده خودنمایی می کند یا از ستاره ها که سوسو می زنند و یا شاید هم از سکوت و آرامشی که با تاریکی بیدار می شود وُ با روشنایی به خواب خواهد رفت.
از تمام اینها ممکن است دست بکشی ، یا نسبت به هیچ کدامشان واکنشی نشان ندهی ،
اما یادت باشد از آدم هایی که شب را هرچند برای مدت کوتاهی در ذهنت واقعا "شب" معنی کردند ،
هرگز توانِ عبور نداری.