ممنونم
ممنونم
از آدمهایی که در زندگی من
چه کوتاه نقش داشتند، چه هستند هنوز
از آنها که لبخند شدند، از آنها که بغض شدند
ممنونم از تمام آدمهایی که آمدند
تا من دنیا را زیباتر ببینم
و رفتند، تا به دنبال زیباییها بروم
از آدمهایی که حرفهایشان زخم بر دلم گذاشت
تا یاد بگیرم هرکسی ارزش همصحبت شدن را ندارد
و آدمهایی که بیحرف، وجودشان از بایدهای زندگی بود
ممنونم از آدمهایی که از دردهایم
مرهمی ساختند برای خودشان
تا یاد بگیرم آنقدر لبخند بزنم
تا خودم هم دردهایم را فراموش کنم
من از تمام آدمهای زندگیام ممنونم
آنها هرطور که بودند منِ امروز را ساختند❤️
بعضی دردها را نمیشود توضیح داد؛ نه چون کلمات کماند، چون آدمها هیچوقت عمق آنچه را در سکوت یک انسان میگذرد، نمیفهمند. و انسان، درست از همان لحظهای تنها میشود که میفهمد باید تمام ویرانیهای درونش را آرام و بیصدا با خودش حمل کند. تلخ است که گاهی میان شلوغترین جمعها ایستادهای، اما هیچکس زبان خستگیِ روحت را بلد نیست. شاید تنهایی واقعی همین باشد؛ اینکه هزار حرف درونت دفن شده باشد و هیچ آغوشی امنتر از سکوت پیدا نکنی...
به وقتش متوجه نبودم اما دانه دانه رنجهایی که به من میرسید، آجری بود که جهان مرا میساخت و ارتفاع دید مرا بلندتر میکرد.
من با هر رنج، پختهتر میشدم و بیشتر میفهمیدم و بیشتر میسنجیدم و پله پله آگاهتر میشدم.
رنجها سنگ محک بودند و عیار مرا میسنجیدند و مقاومتِ من بود که ثابت میکرد چقدر میارزم...
🌱🌱🌱
سلام به همه شما که همیشه گوشهای از قلب من بودید... ❤
بعد از مدتها سکوت و دوری، امروز دوباره اینجام...
راستش توی این مدت به کمی فاصله نیاز داشتم؛ به روزهایی که بیشتر با خودم باشم، فکر کنم، استراحت کنم و کمی از شلوغیها دور بشم.
گاهی آدم برای برگشتن، به کمی فاصله نیاز داره...
بعد از مدتی دوری، امروز با یه عالمه دلتنگی برگشتم پیشتون. 🌸
ممنونم از همه کسایی که توی این مدت فراموشم نکردن و همچنان کنارم بودن.
توی تمام این مدت، محبت و همراهی شما از ذهنم دور نشد. هر بار که به اینجا فکر میکردم، یاد انرژی خوب و قلبهای مهربونتون میافتادم. 🌷
خیلی بیشتر از چیزی که بشه توی چند خط نوشت.
میخوام ازتون تشکر کنم که با وجود نبودنم، فراموشم نکردید و همچنان کنارم موندید. این همراهی برای من خیلی ارزشمنده و بیشتر از چیزی که فکر میکنی
دلم برای تکتکتون تنگ شده بود. 🫶🏻✨
ممنونم که هنوز اینجایید و کنارم موندید. 🌷
من حواسم هست که دارمتون:)
اینکه بین بودن و نبودن میمونید و بهم دلگرمی میدید ازتون ممنونم...
حتی ممنونم از همه اونایی که ترکمون کردن که قدرشونو بیشتر بدونیم...
من حواسم به قلب مهربون و شکسته همتون هست...✨
از امروز دوباره با انرژی بیشتر در کنارتون هستم.
از آدمهایی که در زندگی من
چه کوتاه نقش داشتند، چه هستند هنوز
از آنها که لبخند شدند، از آنها که بغض شدند
ممنونم از تمام آدمهایی که آمدند
تا من دنیا را زیباتر ببینم
و رفتند، تا به دنبال زیباییها بروم
از آدمهایی که حرفهایشان زخم بر دلم گذاشت
تا یاد بگیرم هرکسی ارزش همصحبت شدن را ندارد
و آدمهایی که بیحرف، وجودشان از بایدهای زندگی بود
ممنونم از آدمهایی که از دردهایم
مرهمی ساختند برای خودشان
تا یاد بگیرم آنقدر لبخند بزنم
تا خودم هم دردهایم را فراموش کنم
من از تمام آدمهای زندگیام ممنونم
آنها هرطور که بودند منِ امروز را ساختند❤️
بعضی دردها را نمیشود توضیح داد؛ نه چون کلمات کماند، چون آدمها هیچوقت عمق آنچه را در سکوت یک انسان میگذرد، نمیفهمند. و انسان، درست از همان لحظهای تنها میشود که میفهمد باید تمام ویرانیهای درونش را آرام و بیصدا با خودش حمل کند. تلخ است که گاهی میان شلوغترین جمعها ایستادهای، اما هیچکس زبان خستگیِ روحت را بلد نیست. شاید تنهایی واقعی همین باشد؛ اینکه هزار حرف درونت دفن شده باشد و هیچ آغوشی امنتر از سکوت پیدا نکنی...
به وقتش متوجه نبودم اما دانه دانه رنجهایی که به من میرسید، آجری بود که جهان مرا میساخت و ارتفاع دید مرا بلندتر میکرد.
من با هر رنج، پختهتر میشدم و بیشتر میفهمیدم و بیشتر میسنجیدم و پله پله آگاهتر میشدم.
رنجها سنگ محک بودند و عیار مرا میسنجیدند و مقاومتِ من بود که ثابت میکرد چقدر میارزم...
🌱🌱🌱
سلام به همه شما که همیشه گوشهای از قلب من بودید... ❤
بعد از مدتها سکوت و دوری، امروز دوباره اینجام...
راستش توی این مدت به کمی فاصله نیاز داشتم؛ به روزهایی که بیشتر با خودم باشم، فکر کنم، استراحت کنم و کمی از شلوغیها دور بشم.
گاهی آدم برای برگشتن، به کمی فاصله نیاز داره...
بعد از مدتی دوری، امروز با یه عالمه دلتنگی برگشتم پیشتون. 🌸
ممنونم از همه کسایی که توی این مدت فراموشم نکردن و همچنان کنارم بودن.
توی تمام این مدت، محبت و همراهی شما از ذهنم دور نشد. هر بار که به اینجا فکر میکردم، یاد انرژی خوب و قلبهای مهربونتون میافتادم. 🌷
خیلی بیشتر از چیزی که بشه توی چند خط نوشت.
میخوام ازتون تشکر کنم که با وجود نبودنم، فراموشم نکردید و همچنان کنارم موندید. این همراهی برای من خیلی ارزشمنده و بیشتر از چیزی که فکر میکنی
دلم برای تکتکتون تنگ شده بود. 🫶🏻✨
ممنونم که هنوز اینجایید و کنارم موندید. 🌷
من حواسم هست که دارمتون:)
اینکه بین بودن و نبودن میمونید و بهم دلگرمی میدید ازتون ممنونم...
حتی ممنونم از همه اونایی که ترکمون کردن که قدرشونو بیشتر بدونیم...
من حواسم به قلب مهربون و شکسته همتون هست...✨
از امروز دوباره با انرژی بیشتر در کنارتون هستم.
- ۱۷۹
- ۰۱ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط