بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
اماالحمدلله درمملکت ماهنوز دموکراسی به این مرحله از رشد نرسیده است.
ج) - همین سؤالی که شما طرح نمودید و در این پیچ اینستاگرام نیز درج گردید، خودش حرف سیاسی و از نوع شدید انتقادی آن است که با تخریب نیز همراه می‌باشد. تهمت زده می‌شود که کسی جرأت و حق حرف زدن را ندارد. اما هم شما بدون واهمه سؤالی که شنیده بودید را مطرح کردید، هم ما آزادانه درج نمودیم و هم خواننده به راحتی می‌ خواند.
د) - فقط کافی است که در صفحه اصلی، روی تیتر سیاسی کلیک نمایید تا صفحه آرشیو آن در اختیار قرار گیرد و مطالعه فرمایید که چقدر راحت هر سخنی مطرح می‌شود.
ﻫ) - دقت شود که حرف زدن، انتقاد کردن، حتی مخالف بودن - با جوّسازی، شایعه‌پراکنی، توطئه، فتنه، نشر دروغ و اکاذیب و کار سازماندهی شده فرق دارد و مردم به خوبی فرق اینها را می‌فهمند.
پس اگر منظورشان از حق سیاسی، آن هم در حرف زدن این است که به ما اجازه نمی‌دهند به راحتی جریان‌سازی کنیم و به منظور تخریب و براندازی کار کنیم، راست می‌گویند. این حق در هیچ کشور و نظامی وجود ندارد، اگر چه در جمهوری اسلامی ایران به راحتی در این راستا نیز کار می‌کنند.
و) - در کشورهای به اصطلاح لیبرال دموکرات، اگر کسی حرفی بزند، بسیار آزادانه و طبق قوانین دموکراسی بازداشت می‌شود و به او می‌گویند: آن چه را گفتی ثابت کن و اگر نکند،جریمه نقدی و زندان و محرومیت از حقوق اجتماعی و ... دارد. آیا در مملکت ما نیز چنین است؟
البته کار آنها درست است، هر چند که در جهت همان اختناق حاکم زیر لوای دموکراسی می‌ باشد، ولی باید حق داد که حرف زدن نیز چار چوب دارد. هر کسی حق ندارد هر چه دلش خواست بگوید، به دیگران اتهام بزند، جوّ رعب و وحشت و ناامیدی ایجاد کند، در اذهان عمومی انحراف و اعوجاج و سد راه رشد قرار دهد. کاش این طور بود که هر کس که حرفی می‌زد، مجبور می‌شد که اسناد و شواهد و یا دست کم ادله خود را ارائه دهد و اگر نتوانست، محکوم شود که چرا حرف بی‌خود زدی؟!
ز) - صحبت کردن در تاکسی و یا در صف گوشت و پیاز و حتی گاهی در جراید و رسانه‌ ها آن قدر مهم نیست که تدریس در دانشگاه باحربه نمره و نتیجه مهم است. خوب است سری به دانشگاه‌ها و به ویژه دانشگاه آزاد اسلامی بزنند و به ویژه در دروس علوم انسانی و بالاخص رشته‌های مربوط به علوم سیاسی؛ و ببینند که اساتید چه می‌گویند و چه جوّ اختناقی برای دانشجویان مسلمان و ایرانی خود ایجاد کرده‌اند(پایان)( ص 1)