چو دل به ساحل مهرت کرانه می گیرد 

چو دل به ساحل مهرت کرانه می گیرد 

برای موج نگاهت  بهانه می گیرد 

به چین دامن رویای من چو می پیچی 

شرار شوق وصالت  زبانه می گیرد 

سهامدار وفایی ، که وام از تو دلم 

بلا عوض ، به بهای ترانه می گیرد 

دلم بنای قدیمی ز عهد سامانیست !

که از وزارت چشمت سرانه می گیرد.....