تخیل نازک آرییش را وام از تو میگیرد

تخیل نازک آرییش را وام از تو میگیرد
تغزل در شکوفاییش،الهام از تو میگیرد

تو لب تر کن،تو از بوسه،شراب من به ساغر کن
که طبع می پرست مست من، جام از تو میگیرد

بیا آبی بزن بر آتش تند تنش هایم
که دل در بی قراری هایش،آرام از تو میگیرد

دلم بعد از بسی منزل به منزل، در به در گشتن
نشان آرزویش را، سرانجام از تو میگیرد

تو می گویی چی ام من،یا کجایم،یا کدامینم
که نفس خویشتن گم کرده ام،نام از تو میگیرد

نگارینا!زمانه بی تو جز طرحی مشوش نیست
که آب و رنگ اگر می گیرد ایام،از تو میگیرد

تو پایان تمام جست و جوهای منی ای یار خوشا بخت تکاپویی، که فرجام از تو میگیرد


حسین منزوی