عید نزدیک است اما نه آن عیدی که در تقویم محصور بماند

🌱 عید نزدیک است؛ اما نه آن عیدی که در تقویم محصور بماند
عید، زمانی آغاز می‌شود که زمین برای عدالت تنگ می‌شود و آسمان برای ظهور گشوده. ما به استقبال نوروز می‌رویم، اما دل‌ها هنوز در انتظارِ بهاری بزرگ‌تر می‌تپد؛ بهارِ ولیّ‌عصر (عج)، آن‌گاه که جهان از خستگیِ ظلم نفس تازه کند.
امام زمان (عج) فقط وعدهٔ آینده نیست؛ محکِ اکنونِ ماست. هر سفره‌ای که سبک می‌شود، هر دستی که از شرم خالی می‌ماند، هر دلی که زیر فشار ناعدالتی می‌لرزد، سؤالی زنده از ما می‌پرسد:
آیا برای عیدِ ظهور، آماده‌ایم یا فقط منتظریم؟
در منطقِ «حَـد»، انتظار یعنی مسئولیت فعال؛ یعنی اگر قرار است زمین مهیای قدمِ حجت خدا شود، باید پیش از او، بن‌بست‌ها را بشکنیم، فقر را شرمنده کنیم و کرامت را به خانه‌ها برگردانیم.
عید واقعی، روزی است که کسی از فرط نداری، شب را با بغض آغاز نکند.
یا صاحب‌الزمان!
اگر هنوز نیامده‌ای، نه از دوریِ راه است، از ناتمامیِ ماست.
ما هنوز باید یاد بگیریم که عدالت را زندگی کنیم، نه فقط برایش دعا بخوانیم.
✨ عیدتان زمانی مبارک است که جهان، یک گام به ظهور نزدیک‌تر شود.
✍️ بهرام محمدی «حَـد» (معمارِ ترازها) 🆔 @bmlimit

🔗 لینکِ ورود به مجمعِ تشخیصِ حقیقت:

https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6