یه غم بی سر و ته

یه غم بی سر و ته
باز اومده تو سینه ی من
یه شب ساکت و سرد
خیمه زده تو سینه من
دوباره عطرت میپیچه توی خونه
دوباره تنگه یه دل دیوونه
کی غممو میدونه
من و تو انگار اسیر طلسمیم
منو تو یک روح توی دوتا جسمیم
عاشقای بی اسمیم

یه روزی با تو ستاره رو چیدم
حالا به آخر غصه رسیدم
مگه تو دنیا چقدر غم و غصس
هر چیه من دیدم
منو تو تقدیرو ساده گرفتیم
چشارو بستیم و رفتیم و رفتیم
با مثل سیب رو شاخه ی خشکیم
دیگه نمی افتیم
دوباره خیره میشم به کوچه ی لخت به تیر چراغ
دوباره زل میزنم با تب تو به سقف اتاق
همه ی دنیام دیگه لب مرزه
به یه نگاهت دیگه نمی ارزه ، مثل علف هرزه
تو رو کشیدم رو شب سیاهم
چشاتو دیدم رو صورت ماه ، دوست دارم اشتباهو
یه روزی با تو ستاره رو چیدم
حالا به آخر غصه رسیدم
مگه تو دنیا چقدر غم و غصس
هر چیه من دیدم
منو تو تقدیرو ساده گرفتیم
چشارو بستیم و رفتیم و رفتیم
با مثل سیب رو شاخه ی خشکیم
دیگه نمی افتیم