رفته تصویرت ولی با من صدایت مانده‌است

رفته تصویرت ولی با من صدایت مانده‌است
مثل لک قاب بر دیوار جایت مانده‌است

من دلم دریاست ، موسا باش ! حتا برنگرد
تا نبینی بر تن من رد پایت مانده‌است

عشق آن روزی که ما را آشنا می‌کرد ، گفت
کاش فردا هم ببینی آشنایت مانده‌است !

ماهی و افسوس با هر برکه قسمت می‌کنی
خاطراتی را که از دریا برایت مانده‌است

« کی تو را از یاد خواهم برد ؟ » گفتم ؛ عشق گفت
بی‌نهایت ، بی‌نهایت ، بی‌نهایت مانده‌است ...
 

{ مژگان عباسلو }