بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
یاری خواستن از خداوند منّان :
بدیهی است که آدمی، خودش توان هدایت خود را ندارد و خودش نمی تواند از خودش در برابر کجیها و انحرافات و عواقب ناخوشایندآنها محافظت نماید؛ بلکه خداوند متعال است که او را از تاریکی ها، به سوی نور خارج میسازد: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ - خداوند، ولیّ و سرپرست كسانی است كه ايمان آوردهاند، آنها را از ظلمتها، به سوی نور بيرون می برد.(سوره بقره بخشی از آیه 257)
لذا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: وَ اسْتَعِينُوا اللَّهَ - از خداوند کمک بطلبید.
واجبات و شکر : اما، برای چه امری از او کمک بجوییم؟ بدیهی است که بندگان، در هر امری محتاج و فقیر درگاه ربوبی میباشند، اما در این خطبه، موضوع دوری از گناهان می باشد، لذا ابتدا به انجام واجبات اشاره نمودند: عَلَى أَدَاءِ وَاجِبِ حَقِّهِ.
باید دقت نمود که اولاً واجبات، فقط چند حکم فقهی مانند نماز، روزه و جهاد نیست که در رسالهها بیان شده است، بلکه از شناخت و ایمان به او گرفته، تا تفکر و تعقل در امر خداوند سبحان، تا خلوص در بندگی، همه از واجبات میباشند؛ و البته پرهیز از محرمات نیز از جمله واجبات می باشند.
ازجمله واجبات، شکر نعمات و احسان إلهی میباشد که البته کسی نمیتواند حتی جزئی از آن را به شمارش درآورد.
خداوند متعال، خود شکور است و از بندگانش خواسته که آنها نیز شاکر باشند تا رشد کنند؛ یعنی اولاً نعمت بخش را بشناسند و سپاسگزاری نمایند، و ثانیاً نعمت را بشناسند، آن را ضایع نسازند و استفادۀ بهینه ببرند؛ و البته باید توجه داشته باشیم که نعمات إلهی، محدود به مقداری از نعمات مادی برای زندگی، معاش، لذت و تفریح دنیوی نمیباشد، بلکه نعمت عقل، نعمت وحی،نعمت عُمر شریف، و از همه مهمتر، نعمت ولایت، از جمله نعماتی میباشد که باید شکر قلبی،عملی و زبانی آنها را به جای آورد.
فرمود: هر که شاکر باشد، بر نعماتش میافزایم، و هر که کفران ورزد،دچار عذاب شدیدی از سوی من میگردد : وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ - بخاطر بياوريد هنگامی را كه پروردگار تان اعلام داشت كه اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را بر شما خواهم افزود و اگر كفران كنيد مجازاتم شديد است!(سوره ابراهیم آیه 7)
مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا -
خدا را با عذاب شما چه کار چرا عذاب کند، اگر شما سپاسگزارِ نعمتهایِ بی شمارِ حق باشید و ایمان آورید، خدا همواره پاداش دهنده و داناست.(سوره نساء آیه 147)
و برای رسیدن به چنین رشد، کمال و سعادتی،باید از خودش کمک بجوییم.(پایان)
قسمت سوم :
یاری خواستن از خداوند منّان :
بدیهی است که آدمی، خودش توان هدایت خود را ندارد و خودش نمی تواند از خودش در برابر کجیها و انحرافات و عواقب ناخوشایندآنها محافظت نماید؛ بلکه خداوند متعال است که او را از تاریکی ها، به سوی نور خارج میسازد: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ - خداوند، ولیّ و سرپرست كسانی است كه ايمان آوردهاند، آنها را از ظلمتها، به سوی نور بيرون می برد.(سوره بقره بخشی از آیه 257)
لذا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: وَ اسْتَعِينُوا اللَّهَ - از خداوند کمک بطلبید.
واجبات و شکر : اما، برای چه امری از او کمک بجوییم؟ بدیهی است که بندگان، در هر امری محتاج و فقیر درگاه ربوبی میباشند، اما در این خطبه، موضوع دوری از گناهان می باشد، لذا ابتدا به انجام واجبات اشاره نمودند: عَلَى أَدَاءِ وَاجِبِ حَقِّهِ.
باید دقت نمود که اولاً واجبات، فقط چند حکم فقهی مانند نماز، روزه و جهاد نیست که در رسالهها بیان شده است، بلکه از شناخت و ایمان به او گرفته، تا تفکر و تعقل در امر خداوند سبحان، تا خلوص در بندگی، همه از واجبات میباشند؛ و البته پرهیز از محرمات نیز از جمله واجبات می باشند.
ازجمله واجبات، شکر نعمات و احسان إلهی میباشد که البته کسی نمیتواند حتی جزئی از آن را به شمارش درآورد.
خداوند متعال، خود شکور است و از بندگانش خواسته که آنها نیز شاکر باشند تا رشد کنند؛ یعنی اولاً نعمت بخش را بشناسند و سپاسگزاری نمایند، و ثانیاً نعمت را بشناسند، آن را ضایع نسازند و استفادۀ بهینه ببرند؛ و البته باید توجه داشته باشیم که نعمات إلهی، محدود به مقداری از نعمات مادی برای زندگی، معاش، لذت و تفریح دنیوی نمیباشد، بلکه نعمت عقل، نعمت وحی،نعمت عُمر شریف، و از همه مهمتر، نعمت ولایت، از جمله نعماتی میباشد که باید شکر قلبی،عملی و زبانی آنها را به جای آورد.
فرمود: هر که شاکر باشد، بر نعماتش میافزایم، و هر که کفران ورزد،دچار عذاب شدیدی از سوی من میگردد : وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ - بخاطر بياوريد هنگامی را كه پروردگار تان اعلام داشت كه اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را بر شما خواهم افزود و اگر كفران كنيد مجازاتم شديد است!(سوره ابراهیم آیه 7)
مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا -
خدا را با عذاب شما چه کار چرا عذاب کند، اگر شما سپاسگزارِ نعمتهایِ بی شمارِ حق باشید و ایمان آورید، خدا همواره پاداش دهنده و داناست.(سوره نساء آیه 147)
و برای رسیدن به چنین رشد، کمال و سعادتی،باید از خودش کمک بجوییم.(پایان)
- ۵۸
- ۱۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط