I Love you...

I Love you...
but I don't know...
How can I saying this...
to you.

Part:61

(ویو:میرا)
کمتر از ده دقیقه رسیدیم عمارت...
که...
جمعی از خبرنگار ها که پشت در بودن،دور ماشین جمع شدن...
برام عادی بود...
چون نصف بیشتر عمرم همینطوری سپری شد...
همشون ازم فیلم و می گرفتن و پشت شیشه هی سوال می کردن...
خوشبختانه به خاطر دودی بودن شیشه ها ی ماشین زیاد معلوم نبودم...
+:متئو!
متئو:بله خانم؟
+:نزارین حتی یدونشون هم بیان داخل.
و خبر بدین که فردا تو بخش اتاق های مصاحبه ی ورزشگاه بهشون جواب می دم.
متئو:چشم خانم.
دروازه های بلند و سنگین عمارت باز شدن...
دو بادیگارد مسئول باز و بستن در بودن...
دو نفر دیگه هم وظیفه شون این بود که نزارن خبرنگار ها وارد شن...
متئو قبل از اینکه کامل از دروازه رد بشیم،کنار یکی از بادیگارد ها وایساد...
شیشه رو کشید پایین...
و رو به بادیگارد کرد و گفت:
متئو:بهشون بگو فردا تو ورزشگاه خانم به سوالاتشون جواب میده.
و ردشون کن که برن.
سری به معنای فهمیدن خم کرد...
وقتی که کامل وارد حیاط عمارت شدیم،بالای پنجاه تا ماشین مشکی و مدل بالا به ردیف پارک کرده بودن...
بین این همه ماشین یکی از ماشین ها چشمم و گرفت...
رولز رویس مشکی...
مال کوک بود...
لبخندی به رو لبام اومد...
خوشحال بودم که اومدتش...
لبخندم در کسری از ثانیه،با باز شدن در توسط متئو محو شد...
متئو: بفرمایید.
پیاده شدم...
بادیگارد ها برام سر خم می کردند...
قدم هام رو محکم و استوار یه روی سنگ فرش های عمارت،به حرکت در آوردم...
برام بعد از کوک،تنها یه چیز مهم بود...
اینکه رز سیاه...
حتی توی مراسم ختم پدرش هم باید جدی و با ابهت باشه...
و از همین الان اول یه خودش...
و بعد به اون کفتار های پسفدرط ثابت کنه که می تونی همرو روی یه انگشتش بچرخونه...
در های چوبی و سینگین عمارت به روم باز شد...
که...




تا پارت بعدی مراقب خودتون باشین 💖.



شرط برای پارت بعدی:
لایک:۳تا
کامنت:۳تا




#بی‌تی‌اس#جونگکوک#آرمی#فیک#فن‌فیکشن