ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻰ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﮑﻨﻰ

ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻰ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺩﻋﺎﻳﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺷﻪ ﺍﻯ ﻋﺸﻖ ﺑﭽﻴﻨﻰ ﻭ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻏﺮﻭﺏ
ﺳﭙﺮﻡ ﺑﺎﺷﻰ ﻭ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺭﺍﻣﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﺗﻮ ﺟﺎﻯ ﺷﻮﻡ
ﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﮐﻮﭼﻪ ﺗﻮ ﺳﻼﻣﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺟﺎﻳﻢ ﺑﺸﻮﺩ
ﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﻯ ﻋﺸﻖ ﻭﺩﺍﻋﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﭼﻮ ﺁﻫﻮ ﺗﻮ ﺍﺳﻴﺮﻡ ﺑﺎﺷﻰ
ﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﺍﻯ ﻃﻌﻤﻪ ﻯ ﺩﺍﻣﻢ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﻬﺎﺭ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻰ ﺗﻮ
ﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺧﺰﺍﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﮑﻨﻰ
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻰ ﻫﻤﻪ ﻯ ﺩﻟﺨﻮﺷﻴﻢ