کاش باد غفلت کند و

کاش باد غفلت کند و

گره از روسری فلسفه مژگان تو وا بکند

دکمه‌ی پیراهن حبس چشمان تو را پاره کند

مسئله‌ی سخت سکوت تو را حل بکند.

.

من به قدر یک پلک به هم چسبیدن

به اندازه ی گنجایش یک آه به پشت شیشه

تشنه‌ام

تا شاعری‌ام گل بکند...