بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
البته که دوستتان به خاطر تنبلی توجیه میکند، اما از باب این مسائل بر او روشن شود، به ایشان بفرمایید که به طور کلی خطا رفتهاند و با همه مسائل از روی انگار و گمان و آن هم گمان غلط برخورد نمودهاند. لذا نکات ذیل را به عنوان سر فصل متذکر گردید:
الف)- اولاً که نماز یک امتیاز است و نه یک تنبیه. امیتازی که فقط به مؤمنین و متقین و اهل علم و عمل داده میشود. نماز راز و نیاز بین عاشق و معشوق است و نه مکافات عمل غلط خود و دیگران. نماز معراج مؤمن است و نگهدارندهی او از هر خطا و لغزش. نماز یک جایزه الهی است و به خطاکار جایزه نمی دهند.
در هیچ کجای قرآن کریم و آموزههای دینی نیامده است که چون حضرت آدم (ع) خطا کرد و به زمین رانده شد، پس شما نماز بخوانید. بهتر است اگر نیست به مباحثی علم آگاهی نداریم، دست کم از جانب خود برای احکام الهی فلسفه نبافیم تا سپس با محکوم کردن فلسفه بافته شده ذهن خود، خدا را محکوم کنیم. بلکه خداوند کریم در کلامش می فرماید که برای یاد من نماز بخوانید. فرمود: من خدای شما هستم، پس بیایید باهم حرف بزنیم:
إِنَّني أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدْني وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري- من خداى يكتايم، معبودى جز من نيست، عبادت من كن و براى ياد كردن من نماز به پا كن.(سوره طه آیه 14)
ب)-ثانیاً وجود خداوند متعال، از را تعقل و تفکر - عقل و دانش در آیات خلقت و آیات قرآن کریم شناخته میشود و نه از راه داوری ما راجع به فعل او. پس اگر کسی فهمید که لابد جهان هستی به خودی خود پدید نگردیده است و عقل حکم میکند که باید خالقی که هستی و کمال مطلق که خلقت، نظم، حرکت هدفدار و ... را به وجود آورده باشد، دیگر وقتی در ذهنش سؤال، شبهه یا مطلب گنگی پیدا شد، سریعاً خود را از او عالمتر، حکیمتر و حتی عادل تر نمی داندوسریع خود را قاضی افعال حکیمانه حق تعالی ندانسته و او را محکوم نمی نماید. و اگر کسی به وجود خدا پینبرد، بدیهی است برای او نماز که احکام و آداب عبادی انسان در مقابل چنان خالقی است، معنایی ندارد.
از دوست خود بپرسید که آیا به خود خدا شک دارید و یا به عدالت او؟ اگر به وجود او شک دارید، پس او را محکوم به بیعدالتی یا ... نکنید، چون اصلاً قبول ندارید که خدایی هست یا نیست؟ و اگر اصل وجود را قبول کردید، عقل حکم میکند که خدا، یا همان هستی و کمال مطلق، از هر عیب و نقصی منزه سبحان است، پس حتماً عادل است و ظلم نمی کند. نه این که خدایی باشد که دوست شما یا هر کس دیگری از او عالم تر و عادلتر باشد(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
البته که دوستتان به خاطر تنبلی توجیه میکند، اما از باب این مسائل بر او روشن شود، به ایشان بفرمایید که به طور کلی خطا رفتهاند و با همه مسائل از روی انگار و گمان و آن هم گمان غلط برخورد نمودهاند. لذا نکات ذیل را به عنوان سر فصل متذکر گردید:
الف)- اولاً که نماز یک امتیاز است و نه یک تنبیه. امیتازی که فقط به مؤمنین و متقین و اهل علم و عمل داده میشود. نماز راز و نیاز بین عاشق و معشوق است و نه مکافات عمل غلط خود و دیگران. نماز معراج مؤمن است و نگهدارندهی او از هر خطا و لغزش. نماز یک جایزه الهی است و به خطاکار جایزه نمی دهند.
در هیچ کجای قرآن کریم و آموزههای دینی نیامده است که چون حضرت آدم (ع) خطا کرد و به زمین رانده شد، پس شما نماز بخوانید. بهتر است اگر نیست به مباحثی علم آگاهی نداریم، دست کم از جانب خود برای احکام الهی فلسفه نبافیم تا سپس با محکوم کردن فلسفه بافته شده ذهن خود، خدا را محکوم کنیم. بلکه خداوند کریم در کلامش می فرماید که برای یاد من نماز بخوانید. فرمود: من خدای شما هستم، پس بیایید باهم حرف بزنیم:
إِنَّني أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدْني وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري- من خداى يكتايم، معبودى جز من نيست، عبادت من كن و براى ياد كردن من نماز به پا كن.(سوره طه آیه 14)
ب)-ثانیاً وجود خداوند متعال، از را تعقل و تفکر - عقل و دانش در آیات خلقت و آیات قرآن کریم شناخته میشود و نه از راه داوری ما راجع به فعل او. پس اگر کسی فهمید که لابد جهان هستی به خودی خود پدید نگردیده است و عقل حکم میکند که باید خالقی که هستی و کمال مطلق که خلقت، نظم، حرکت هدفدار و ... را به وجود آورده باشد، دیگر وقتی در ذهنش سؤال، شبهه یا مطلب گنگی پیدا شد، سریعاً خود را از او عالمتر، حکیمتر و حتی عادل تر نمی داندوسریع خود را قاضی افعال حکیمانه حق تعالی ندانسته و او را محکوم نمی نماید. و اگر کسی به وجود خدا پینبرد، بدیهی است برای او نماز که احکام و آداب عبادی انسان در مقابل چنان خالقی است، معنایی ندارد.
از دوست خود بپرسید که آیا به خود خدا شک دارید و یا به عدالت او؟ اگر به وجود او شک دارید، پس او را محکوم به بیعدالتی یا ... نکنید، چون اصلاً قبول ندارید که خدایی هست یا نیست؟ و اگر اصل وجود را قبول کردید، عقل حکم میکند که خدا، یا همان هستی و کمال مطلق، از هر عیب و نقصی منزه سبحان است، پس حتماً عادل است و ظلم نمی کند. نه این که خدایی باشد که دوست شما یا هر کس دیگری از او عالم تر و عادلتر باشد(ادامه دارد...)
- ۲۵۱
- ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط