حوصلت کشید بخون خالی از لطف نیس...

حوصلت کشید بخون خالی از لطف نیس...
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﮐﻔﺮ ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﻢ ...
ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﻢ ...
ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﻢ؟ !
ﻣﺮﺍ ﺑﯽ ‌ﺁﻧﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﺳﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ‌ﮐﺮﺩﯼ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ!
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ‌ ﺯ ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺁﯾﯽ ...
ﻟﺒﺎﺱ ﻓﻘﺮ ﭘﻮﺷﯽ ...
ﻏﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ‌ ﺗﮑﻪ ﻧﺎﻧﯽ ...
‌ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯼ ﻧﺎﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯﯼ ...
ﻭ ﺷﺐ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ...
ﺗﻬﯽ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ...
ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ‌ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﺁﯾﯽ ...
ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻔﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ ...
ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﯽ؟ !
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ!
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﮔﺮﻣﺎ ﺧﯿﺰ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ...
ﺗﻨﺖ ﺑﺮ ﺳﺎﯾﻪﯼ ‌ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﮕﺸﺎﯾﯽ ...
ﻟﺒﺖ ﺑﺮ ﮐﺎﺳﻪﯼ ﻣﺴﯽ ﻗﯿﺮ ﺍﻧﺪﻭﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ...
ﻭ ﻗﺪﺭﯼ ﺁﻥ ﻃﺮﻑﺗﺮ ...
ﻋﻤﺎﺭﺕﻫﺎﯼ ‌ﻣﺮﻣﺮﯾﻦ ﺑﯿﻨﯽ ...
ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺑﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﮑﻪﺍﯼ ﺍﯾﻦﺳﻮ ﻭ ﺁﻥﺳﻮ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ...
ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻔﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ ...
ﻧﻤﯽﮔﻮﯾﯽ؟ !
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ!
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺸﺮ ﮔﺮﺩﯼ ...
ﺯ ﺣﺎﻝ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺖ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﮔﺮﺩﯼ ...
ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮﯼ ﺍﺯ ﻗﺼﻪ ﺧﻠﻘﺖ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩﻥ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺑﺪﻋﺖ ...
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺗﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﯽ ...
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺗﻮ ﻣﯽﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ...
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﭼﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ...
ﭼﻪ ﺭﻧﺠﯽ ‌ ﻣﯽﮐﺸﺪ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺳﺖ...