بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
سفر اربعین، پیش و بیش از هر توصیفی، سفر عشق است؛ این سفر دل‌هاست که بدن‌ها را به سوی معشوق می‌کشاند.
مُحبّ، مایل به لقای محبوب است. و عاشق، مترصد دیدار معشوق است؛ و زائران، به دیدار دوست می‌شتابند، نه به دیدار حرمش؛ بلکه حرم، میقات و محل دیدار و وصل آنها می‌باشد.
همگان عاشق کمال می‌باشند و آن کسی که به آنان کمال بخشیده را بسیار دوست می‌دارند؛ لذا مؤمنان، عاشق خداوند منّان می‌باشند.
در زیارت عاشورا می‌گویی: اللّٰهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقامَكَ، وَأَكْرَمَنِي بِكَ -اللّٰهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ، وَمَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ - یعنی آن خدایی که به شما کرامت بخشید و به من به خاطر معرفت به شما و دوستان شما کرامت بخشید؛ لذا مؤمن، سبب کرامت خویش را بسیار دوست دارد.
خدا به واسطۀ معرفت و محبّت به سید الشهداء، امام حسین علیه السلام، به ما کرامت بخشیده است.