سو سو بزند از در میخانه نور شمعی

سو سو بزند از در میخانه نور شمعی
جولان بدهد در تن ما حاله عرفان
در گرد بزرگان که چرخ زن انیم
برو روی زمین همچو زمین گرد مداریم
که زمین دار و ندارش شده خورشید
ما هم هچو پروانه به گرد خورشید کوچک خویشیم