سنگ صبور

((( سنگ صبور )))

تجلّی گاهِ افکار , ای معلّم .

سپهسالارِ اَبرار , ای معلّم .


به شغلِ انبیا چون دل سپردی .

شدی محبوب و دلدار , ای معلّم .


سپاهِ علم را , در جنگ با جهل .

جلودار و علمدار , ای معلّم .


بر آن خُلدِ برین و اوجِ رحمت .

سزاواری سزاوار , ای معلّم .


فلک هر دم تو را گیرد نشانه .

توئی کوتاه دیوار , ای معلّم .


در این دنیایِ پر نیرنگ و افسون .

تو دیدی رنجِ بسیار , ای معلّم .


شکیبا پیشه ای , مانندِ سندان .

به راهی سخت و دشوار , ای معلّم .


رخِ مصومِ خود را هم به سیلی .

نمایی سرخ و گلنار , ای معلّم .


به دنیا , انبیا هم ظلم دیدند .

امان از چرخِ غدّار , ای معلّم .


به لطفِ حق , نخیلِ آرزویت .

بگیرد برگ و هم بار , ای معلّم .


عظیم اینک بگو : سنگِ صبورم .

شدی الگویِ اَحرار , ای معلّم .


ز درگاه ِ الهی , هست امیدم .

تو را باشد نگهدار , ای معلّم .

==================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان.