هیچکس ارزشش را ندارد که اشکت را جاری کند

هیچکس ارزشش را ندارد که اشکت را جاری کند
اما اگر روزی دلت از کسی انقدر گرفت که به اشک رو آوردی انقدر گریه کن تا جایی که اثری از آن آدم در تو نماند
مثل باران که میشوید غبار را از روی شیشه
در پس هر بارانی آفتابی زیباست...
اگر آدمی را روز اول جدایی از خودت نیاندازی بیرون
هر روز وجودت را مثل خوره میخورد
و تو می مانی و یک من تو خالی...