من با تو نگویم که تو پروانه من باش

من با تو نگویم که تو پروانه من باش
چون شمع بیا روشنی خانه من باش

در کلبه ما رونق اگر نیست صفا هست
تو رونق این کلبه و کاشانه من باش

من یاد تو را سجده کنم ای صنم اکنون
برخیز و بیا ، خود بت بتخانه من باش

دانی که شدم خانه خراب تو حبیبا
اکنون دگر آبادی ویرانه من باش

لطفی کن و در خلوت محزون من ای دوست

آرام و قرار دل دیوانه من باش