************************************ بعضی وقتا م

************************************ بعضی وقتا ما آدما یه الماسی تو دستمون داریم ... چشممون به یه گردو میفته که رو زمین داره تو سراشیبی میچرخه و پایین میره ... دنبال گردو میدویم ... اینقدر تند دنبال گردو میدویم که حواسمون از الماس توی دستمون پرت میشه ... وسطای راه خودمون و پرت میکنیم رو گردو و بالاخره میگیریمش ... الماس از دستمون پرت میشه و میره ته یه چاه خیلی عمیق ... گردو رو میشکنیم و میبینیم پوکه ...
ما میمونیو یه گردویه پوکو یه دهنه باز و یه دنیا حسرت ..
این واقعیت زندگیه ماست ...