ساقی اینبار دگر جام تو درمان نکند

ساقی اینبار دگر جام تو درمان نکند
باده ات چاره ی این قلب پریشان نکند

یار گر رخ ننماید دل بی تاب مرا
مطربا چنگ تو هم شاد و خرامان نکند

چون زمینی که چمن ساخت به امید سحاب
خشک گردد دل من ابر چو باران نکند

قطره ای را که شب افتاد به صحرا و کویر
صحبت از چشمه و از باغ و ضمیران نکند

".عهد با ما و وفا با دگران" تا به سحر
اینچنین ظلم نه انساند و نه حیوان نکند

حالیا کز سخنم خسته و دلگیر نشو
غرض آن بود که دل سازد و عصیان نکند