" حسین پناهی "

" حسین پناهی "
دلم میخواست های من زیادند ، بلندند ، طولانیند ، اما مهمترین دلم میخواست ها این است که : انسان باشم و انسان بمانم. . . انسان محشور شوم ، چقدر وقت کم است؟ تا وقت دارم باید مهرورزی کنم به همین چند نفر که ازتمام مردم دنیا بامن نفس می کشند. باید مهر بورزم به همین جغرافیایی که سهم من است از جهان. وقت کم است بایدخوب باشم ، مهربان باشم ، دوست بدارم همه زیبایی ها را ...
می گویند : انسانهای خوب به بهشت می روند اما من می گویم : انسان های خوب هرکجا باشند آنجا بهشت است و من به خود می بالم که با چنین انسان هایی آشنا هستم. "تقدیم به تمام دوستانم"