سفری درپیش است

سفری درپیش است
سفری در ره دوست
سفری سوی خدایی
که همه عالم ازوست
توشه ات کو؟
که سفر دشوارست.
کوله بارت، خالیست
سفردور ودرازی داری
نه به دل، حال نیاز
نه به سر، شوق نماز داری.
می رسد روز دریغت ای دوست!
رسد آن روز که
ازکرده ات پشیمان باشی

وقت رفتن زتهی دستی خویش
سخت گریان باشی.
دردمندی وازآن بی خبری.
بهربیماری خویش-
کوششی کن که
به هردم پی درمان باشی
آیدآن دم که زدیدار اجل
سخت گریان وهراسان باشی

همسفر! آگه باش-
روز دیگردیرست!
نکندسود تورا، وقت رحیل-
اگرازکرده پشیمان باشی.