چشمم اگر خطا کند، دل که خطا نمی کند

چشمم اگر خطا کند، دل که خطا نمی کند
بهار با شقایق عاقبت وفا نمی کند
ساده ترین نگاه تو، موج قشنگ آه تو
به رغم بی وفائیت، مرا رها نمی کند
خواهش اگر ترانه شد، اشک اگر بهانه شد
یار اگر روانه شد، دار جفا نمی کند
چشم به جاده مانده ام، دل به قرار داده ام
قصه به غصه خوانده ام، یار صدا نمی کند
اگرچه گرم رفتنم، دل به هوای ماندنم
پس از درنگ کردنم، سفر صفا نمی کند
بیا! که بی تو زندگی، دوباره سخت می شود
بیا! کسی پس از تو با من التقا نمی کند
سجده سهو می کند، سرم به سینه ات ولی
نماز نامکرر تو را قضا نمی کند
چه در خوشی، چه در عزا، قبله به یک جهت
چرا خوشی در این زمان تفاوت از عزا نمی کند؟
بهار را ندیده ام، شقایقی نچیده ام
چشمم اگر خطا کند، دل که خطا نمی کند
دشمن بی شکیب من، شهر من و غریب، من
چرا برای" آشنا" کسی دعا نمی کند؟