به دنیای دلم ای عشق نامحدود برگرد

به دنیـــای دلم ای عشـــق نامحـــدود! برگرد
شـده غم‌شیشه،ی چشـمانم اشک آلود؛ برگرد
اگرچه جاری و ساری به دشت زندگی هستی
برای من که مـــردابـــم؛ شــده، ای رود! برگرد
تو اصـل آدمــیزادی که نســلش بر فنــا رفته
به آنچه در جهان؛ هـستیّ و خواهی بود برگرد
تو میــعاد خداوندی به دنیای پر از حســرت
به صـحرای زمـان ای گلشــــن موعـود؛ برگرد
همین حالا که برگردی خودش دیر است کلی
ولی بــاز از همـین حالا به چشـمم زود؛ برگرد
جهان با وسع بسیارش برایم مثل زندا‌ن‌است
به دنیـــای دلم ای عشـــق نامحـــدود! برگرد