دوست مجازی من

دوست مجازی من
چند وقت است برایت مینویسم
و تو میخوانی
و گاهی تو مینویسی و من میخوانم
دوست مجازی من
این روز ها درد دلهایمان را به زبان نمی اوریم
تایپ میکنیم
مانده ایم اگر این دنیای مجازی نبود
روی دیوار احساس چه کسی مینوشتیم
نامت زیباست اما افسوس مجازی هستی
پشت هر یک از این نوشته ها یک نفر نشسته است
میخواند. فکر میکند.گاهی هم گریه میکند.یا میخندد
برای چند دیقه هم که باشد از دنیای واقعی مرخصی میگیری
مینشینی برای دل خودت
گاهی هم روز و شب میچرخی در این دنیای رمزدار
ولی میدانم
قدر تمام لبخندهایت تنها هستی
اگر همدلی بود که مجازی نمیشدی
دوست مجازی من بودنت را قدر میدانم...