آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﭘﺮﭘﺮ ﻧﮑﻨﻢ....
آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﭘﺮﭘﺮ ﻧﮑﻨﻢ....
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍﺭﻧﺠﻮﺭ ﻧﮑﻨﻢ....
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﺯﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭشکوه ﻧﮑﻨﻢ...
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ ﮔﻠﻬﺎﯼﺑﺎﻟﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺁﺑﯿﺎﺭﯼ ﺩﻫﻢ....
ﻭﻟﯽ ﺍﺷﮏ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺵ ﺟﺎﺭﯼﻧﮑﻨﻢ....
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﺻﺒﻮﺭﯼ ﺭﺍ ، ﺷﮑﻮﺭﯼ ﺭﺍ ،
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﺍ ﻭﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﺭﺍ.......
تقدیم به همه خوبان...................
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍﺭﻧﺠﻮﺭ ﻧﮑﻨﻢ....
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﺯﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭشکوه ﻧﮑﻨﻢ...
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ ﮔﻠﻬﺎﯼﺑﺎﻟﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺁﺑﯿﺎﺭﯼ ﺩﻫﻢ....
ﻭﻟﯽ ﺍﺷﮏ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺵ ﺟﺎﺭﯼﻧﮑﻨﻢ....
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﺻﺒﻮﺭﯼ ﺭﺍ ، ﺷﮑﻮﺭﯼ ﺭﺍ ،
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﺍ ﻭﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﺭﺍ.......
تقدیم به همه خوبان...................
- ۹۵۹
- ۱۹ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۷۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط