نه چشمانت آبی بود...

نه چشمانت آبی بود...
و نه موهایت شبیه موج ها !
هنوز نفهمیده‌ام...
دریا که می‌روم،
چرا...یاد تو می‌افتم...
دیدگاه ها (۲)

احســاسی دلتنــگی تنهایی آدمها ب عمق یه دریاست ولی برای پرک...

بیا دست دلمان را بگیریم و ببریم جای که هیچ دغدغه ای نباشدنفس...

همیشه فرصت انتخاب نداریخیلی از شانس های زندگیتیکبار‌ اتفاق م...

طوری زندگی کن که اگه کسی در غیابتازت بد گفت کسی باور نکنه

چشم های تومی‌شود دریامی شود اقیانوس ومن قایق بی پارویی کهموج...

جوری که هروقت این آهنگ رو میشنوم یاد دیانا می افتم:)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط