مَوا دِل به دیریا بِزَنُم

مَوا دِل به دیریا بِزَنُم
اما پای رَفتِن اُمنین
مَوا گَپِ دِل بِزَنُم
اما نای گُفتِن اُمنین
نادُنُم اَمرو چِمِن
یا که دِلُم , از که پُرِن
اَدونُم دِلُم ایگِفتِن
از آدَمُنِ ای زمونه
دل گرفتار تو بودِن
اَگِفتِن ازَم بهونه
بُنُسُم سر به بیابون؟
تا دلت بِی مِه بِشِت تنگ؟
اما ای کارو چه فایده
دل تو با مِه نَهستَه
ساحل دیریا چِه بودن
دیریا با تو مشکل ایشه
لحظه ای با تو اَبو جور
لحظه ی دِگَه اَبو دور
رنگ دیریا اَبو آبی
مثل آسمون آبی
اَدادِن بی اُو اشاره
اَزدن چشمک ستاره
اَدیدی ساحل تنها
دیریا هم عاشقت نَن
حالا امفهمی چه بودن
دِلِ مِه عاشق نَبودِن
عاشق ساحل تنها...