آتش بر آشیانه ی مرغی نمی زنند،

آتش بر آشیانه ی مرغی نمی زنند،
گیرم که خیمه خیمه ی آل عبا نبود،

لب تشنه کی کشند کسی را کنار آب،
گیرم حسین سبط رسول خدا نبود،

کی؟ کعب نی به زنی دیده صد بلا،
گیرم اسیر دختر خیرالنسا نبود،

بستر ز زیرپای علیلی کجا کشند،
گیرم که آن مریض یکی ز اولیا نبود،

رأس بریده را که زند چوب خیزران،
گیرم لبش به خواندن ذکر خدا نبود.

«وصال شیرازی»