تکههای پراکنده یک روان خسته را میشود با زمان و صبوری ب

تکه‌های پراکنده یک روانِ خسته را می‌شود با زمان و صبوری به هم وصله زد و به آغوش زندگی بازگشت؛ اما حقیقت تلخ این است که بهای این دوباره زنده شدن، از دست دادنِ برای همیشه‌ی آن “خودِ” سابقی است که پیش از شکستن می‌شناختیم.
دیدگاه ها (۱)

ما اصالتِ خودمان را پای رابطه‌هایی ریختیم که آدم‌هایش، حافظه...

آدمی گاهی شبیه درختی می‌شود که صاعقه به جانش افتاده؛ از بیرو...

در غوغای این جهانِ پرهیاهو، داشتنِ خلوتی دنج که تنها به اندا...

اصالتِ یک رابطه در ماندگاریِ آن است، نه در شروعی بی‌نقص. در ...

یک لیوان نسکافه در کنار کیک کارامل

شاید واقعا ضعیفماری من ضعیفمضعیف در برابر ان نگاه ها،..ضعیف ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط