گَر وا نمیکنی گِره ای خود گِره مشو

گَر وا نمیکنی گِره ای خود گِره مشو

ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست . . .
دیدگاه ها (۲)

به سانِ رود ... که در نشیبِ درّه..سر به سنگ میزند.. رونده ...

دغدغهء روزمره ام ، بودن توست ! نفس کشیدنت .. ایستادنت .. خن...

انسانهای بزرگ قیـافه ای بزرگ ندارند انسانهای بزرگ روحـی بزرگ...

برای ستایش تو همین کلمات روز مره کافیست همین که کجا میروی؟...

#شعر_قدیمی 🍃گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ایور بی‌همه‌ای چو ...

روبروی گنبدت هر قامتی تا میشودای که با آوردن نامت گره وا میش...

ای دل غمگین مشو، روزی بُودکز تو این اندوه، بیرون می‌رودگر چه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط