این روزها به وفور می‌بینیم:

این روزها به وفور می‌بینیم:

بعضی‌ها حق را نه به «عیارِ حقیقت»، که با «ترازوِی منافع‌شان» وزن می‌کنند. تا وقتی کفه ترازو به نفع‌شان سنگین است، حق بر سرِ زبان‌شان جاریست؛ به محض آنکه جهت باد عوض شود، نه می‌بینند، نه می‌شنوند و نه حتی می‌خواهند کلامی از حق بشنوند.

و گاهی حتی این صحنه تکرار می‌شود:

حقیقت، برای برخی‌ها حکم یک «بازیچه» را دارد؛ تا زمانی که در خدمتِ میل و مرام‌شان باشد، عزیز است و دیدنی. به محضِ آنکه نقاب از چهره‌ی واقعیت بیفتد و منافع‌شان را به خطر بیندازد، پاک کردنِ صورت‌مسئله، حقیقت را محو نمی‌کند، فقط عیارِ مدعیانِ حق‌طلبی را نمایان‌تر می‌کند.