خوبیِ خونه های قدیمی به معماریشون بود، یه معماریِ صمیمانه

خوبیِ خونه های قدیمی به معماریشون بود، یه معماریِ صمیمانه. پنجره‌ی هر خونه‌ای توی خونه‌ی اون یکی باز می‌شد و هیچ مشکلی باهم نداشتن. حتی گاهی دیده می‌شد که درِ ورودی یه خونه با چندتا خونه‌ی دیگه مشترک بود. امروزه دیگه این‌جوری نیست، معماری زشت و یه شکلِ امروزی کم‌کم داره آدم‌هارو می‌چپونه توی قفس، دیگه نه پشتِ بوم دارن، نه یه تیکه از آسمون..