"𝐃𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐨𝐮𝐬"

"𝐃𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐨𝐮𝐬"
𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫:𝟚
𝐏𝐚𝐫𝐭:۸



جونگکوک سری به معنای تایید تکون داد و گفت:درسته...پس من میبرمتون به یه جای خوب که با خیال راحت استراحت کنید..

مادر دیار لبخند زد و به جونگکوک نزدیک شد:ما قبلا هم گفتیم همینجا می‌مونیم..پیش دیار

_درسته سه روز اینجا موندید پیش دیار اما باید بدونید که الان دیار حالش خوبه..و مطمعنم خودشم میخواد شما یه استراحتی بکنید..

دوهی بهشون نزدیک شد و با کنایه گفت:اینجا موندن فایده نداره..به هرحال نه شما برای دیار سودی دارین نه دیار برای شما..منم خستم..بهتره بریم استراحت کنیم..

پدرش به دوهی نگاهی انداخت و صرفه کرد:باشه پسرم هرطور تو بگی..


_خیلی خب..راننده پایینه..من تا پایین همراهیتون میکنم.

پدرومادرش با دیار خداحافظی کردن و به همراه دوهی خارج شدن...
جونگکوک قبل خارج شدن به دیار چشمکی زد و به بیرون رفت.

دیار جوابشو با لبخند داد و چشماش رو بست.

---------


هراسان چشماش رو باز کرد.
نفس نفس میزد...
هیچی جز تاریکی مطلق نمی‌دید...
احساس میکرد چشماش و تمام بدنش خیس بودن...

نوری که از پنجره می‌تابید به دلیل نورانی بودن شهر بود.

و انگار کمی هوشیار شده بود.
حالا تمرکز بهتری رو کل اتاق داشت و می‌تونست کمی اطراف رو ببینه...

هر لحظه که می‌گذشت انگار هوشیار تر میشد...
فردی رو روبه روی پنجره دید...
پیراهنی به تن نداشت و سیگاری گوشه لباش بود...

با ترس هراسان تلاش کرد از جاش بلند شه...
قلبش با سرعتی سرسام آور میتپید و موهاش مدام جلوی چشماش رو می‌گرفت..

تونست رو تخت بشیه و متوجه شد کوفتگی بدنش کاملا خوب شده...
و فقط در قسمت پهلو ها احساس درد میکرد.

بالاخره روی پاهاش ایستاد...
میز رو گرفت تا بتونه تعادلش رو حفظ کنه.

اما میز کمی صدا خورد و لیوانی که روش بود افتاد و با صدای بلندی شکست.

اون فرد فورا سرشو به طرف دیار چرخوند و گفت:دیار!

دیار قبل از اینکه متوجه بشه اون فرد جونگکوکه محکم رو دستش سقوط کرد...

اما خوشبختانه رو شیشه نیوفتاد...
چهره‌اش درهم رفت و جونگکوک رو مقابلش دید.

ناگهان رو هوا معلق شدو بعد روی تخت فرود اومد.
اتاق هنوزم تاریک بود و قیافه جونگکوک رو به سختی میدید...

از طرفی هم تعجب کرده بود از اینکه چرا جونگکوک به ذهنش نرسیده بود...

شاید بخاطر این بود که هنوز گیج خواب بود...