ﺧﺪﺍﯾﺎ!

ﺧﺪﺍﯾﺎ!

ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﮕﯿﺮ ﺍﮔﺮ ﮔﺎﻫﯽ

"ﺯﺑﺎﻧﻢ" ﺍﺯ ﺷﮑﺮﺕ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺍﯾﺴﺘﺪ...

ﺗﻘﺼﯿﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ...

" ﻗﺎﺻﺮ " ﺍﺳﺖ

ﮐﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺕ...

ﻟﮑﻨﺖ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺕ!

ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ...

ﺫﮐﺮ ﺧﯿﺮﺕ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ...

ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﻫﺰﺍﺭ ﻭﯾﮏ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ

ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ ﻭﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ...