"روبین وود زورث " در تشریح جریان ملاقات خود با امام خمینی

"روبین وود زورث " در تشریح جریان ملاقات خود با امام خمینی (ره) در جماران می نویسد : « زمانی که امام خمینی از در وارد می شد احساس کردم که از لابه لای آن گردبادی از نیروی معنوی وزیدن گرفت . گویا در ورای آن عبای قهوه ای ، عمامه مشکی و ریش سفید روح زندگی جریان داشت ؛ به طوری که همه بینندگان را محو تماشای خود کرد . در آن هنگام حس کردم که با حضور او همه ما کوچک شده ایم و گویا در سالن کسی جز او باقی نمانده است . آری او بارقه ای از نور بود که در قلب و روح همه حضار رسوخ کرده بود . او تمام معیارهایی را که گمان می کردم می توانند مرا در تعریف و ارزیابی شخصیت و مقامش یاری کنند ، در هم شکست . او با حضور خود آن قدر در ما تـأثیر گذارد که احساس کردم تمام روح و جسمم را فرا گرفته است .
… زمانی که بر روی صندلی خود نشست ، احساس کردم که نیرویی از وجودش ساطع می شود ؛ نیرویی بسان یک گردباد که اگر با دقت نگاه می کردی در می یافتی که نوعی آرامش مطلق در درون آن نهفته است . چرا که امام خمینی (ره) بسیار جدی و استوار و مسلط بود .در عین حال او را آن چنان ساکت و آرام می یافتی که گویی نیرویی ثابت و استوار در درون او جریان دارد و البته این نیرو همان چیزی است که رژیم سابق ایران را به یک باره برچید . حال آیا چنین شخصیتی می تواند یک فرد عادی باشد ؟ … من تاکنون هیچ یک از مردان بزرگ را برتر از این مرد و یا نظیر او ندیده ام .
… کمترین چیزی که می توانم بگویم این است که گویا او یکی از انبیای گذشته است و یا این که او موسای اسلام است و آمده تا فرعون کافر را از سرزمین خود براند . »