شروع سناریوی جدید رو تبریک میگمممممممممم جر

شروع سناریوی جدید رو تبریک میگمممممممممم (جر🗿🤣)
منو که میشناسید،سانو سوناکو دختر سانو مانجیرو،۱۴ ساله و تنها هایبرد در کل جهان و نادر ترین نوع هایبرد،گرگ برفی.
💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝
(صبح،ساعت ۵:۲۸)
از زبان من،سوناکو: «وای خدااااا عمارت خیلی خیلی ساکته! خو همه خوابن:/ وای برم بیدارشون کنم بریم تعطیلاتتتتتت هوراااااا عجب فکریییییی»
و دویدم و رفتم از اتاقم بیرون و رفتم توی اتاق بابام. آروم و بی سروصدا وارد اتاقش شدم،دیدم خوابیده...خدایا بابام خیلی کیوته دلت میخواد تا عمر داری لپاشو ناز کنی فقط ولی خب...اون خوشش نمیاد...به هر حال...بزار آروم برم پیشش چند ثانیه هم که شده کنارش دراز بکشم. رفتم و کنار بابام روی تختش دراز کشیدم و زیر پتو خزیدم و خودمو بین دستاش تو آغوشش فرو بردم...
«بهترین چیز تو دنیا،شاید فرو بردن خودت تو بغل باباته...»
از زبان سوم شخص: سوناکویی که فقط چند ثانیه میخواست تو بغل مایکی باشه، همونجا خوابش برد.
(پرش زمانی،ساعت ۶:۳۰)
از زبان سوم شخص: مایکی کم کم بیدار شد و با دیدن چیزی که زیر پتوش وول میخوره تعجب کرد! دخترش الان توی بغلش خوابیده بود، و این باعث تعجب مایکی شد و چشماش یکم گشاد شد و لبخند ریزی زد و شروع کرد به نوازش موهای سوناکو.
از زبان مایکی: «اوه خدای من، دونه برف کوچولوی من صبح بیدار شده بوده و اومده تو بغل من خوابیده... چرا این بچه اینقدر کیوته؟! ای خدا از دست تو سوناکو»
یکم از پتو رو از روی سوناکو کشیدم تا چهره اش نمایان شه و دستمو روی گونه‌ش گذاشتم و شروع کردم به نوازش کردن گونه‌ش با انگشت شستم. اون به لمسم بیشتر خم شد، و بعد چند ثانیه، انگار کم کم داشت بیدار میشد...
💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝💖💝

خببببب بگید چطور بودددددددددد؟!
خوشتون اومدددد؟! بعد مدت ها اومدم و این غیبت من دلایل زیادی هم داشت حیح^^
ولی خب بالاخره اومدممممممممممم
و راستی، کاور این سناریو رو تغییر میدم اوکی؟!حواستون باشه. وقتی تغییرش دادم بهتون میگم و اسم هم یه اسم خوب پیشنهاد بدید ببینمممم
فعلا بای باییییییییییی 💋😘